|
woensdag 18 juni 2008 |
 Mensenhandel is een ernstige schending van de mensenrechten.
Er is sprake van mensenhandel als iemand uitgebuit wordt. Dat wil zeggen dat mensen te werk worden gesteld (vrijwillig of niet vrijwillig) en dat daarvan geprofiteerd wordt door de handelaren. Dit gebeurt door de inkomsten af te nemen of door mensen onder mensonterende omstandigheden te laten werken. Dit kan gepaard gaan met dwang, geweld, chantage en misleiding.
Bij vrouwen die in de prostitutie gedwongen worden speelt geweld vaak een rol.
Sinds 1 januari 2005 is het nieuwe strafrechtsartikel mensenhandel 237a, (medio 2006 vernummerd tot 237f) inwerking getreden. Door de wetswijziging werd niet alleen gedwongen in de prostitutie werken strafbaar gesteld (het oude artikel 250aSr) maar ook overige vormen van uitbuiting. Onder overige vormen van uitbuiting vallen uitbuiting in arbeid en diensten buiten de seksindustrie, slavernij en met slavernij gelijkende praktijken en de handel in organen. |
|  |  | Volgens artikel 273f is er sprake van dwang bij: 'dwingen door geweld of dreigen met geweld' of 'een andere feitelijkheid' bijvoorbeeld schuldbinding of het afnemen van reisdocumenten. Ook is er sprake van dwang als er misbruik wordt gemaakt van machtsoverwicht of misleiding' waardoor de ander zich beschikbaar stelt of zal stellen tot het verrichten van arbeid. Bij minderjarigen is per definitie sprake van dwang en worden alle partijen, behalve de minderjarige zelf, strafbaar gesteld.
Signalen die worden meegewogen om elementen van uitbuiting te bepalen zijn: niet zelf de reis en de benodigde papieren hebben geregeld, niet over het eigen paspoort of de eigen reisdocumenten beschikken, angst hebben voor uitzetting, illegaal verblijf in Nederland, het moeten afdragen van een onredelijk groot deel van de inkomsten, een relatief hoge schuld die moet worden afbetaald, beperkte bewegingsvrijheid, in opdracht van een derde moeten werken, chantage of afpersing of bedreigingen van familie. |
|
Wat is mensenhandel 
